Dzięcioł

Dzięcioły są ptakami leśnymi, żywiącymi się owadami żerującymi w drewnie i pod korą drzew. Do wydobywania owadów mają szpiczaste i twarde dzioby, długi, kleisty język, częściowo zaopatrzony w haczyki. Dzięcioł wsuwa język do korytarzy larw, które przyklejają mu się do języka. Palce u nóg sprawiają, że dzięcioły wspinają się po pionowych pniach. Dwa palce wbijają się od przodu, a dwa od tyłu. Wyjątek stanowi dzięcioł trójpalczasty. Ogon posiada wyjątkowo sztywne pióra, którymi podpiera się o pień podczas kucia i w czasie odpoczynku. Nie potrafi schodzić głową w dół. Dzięcioły śpią w dziuplach w pozycji wiszącej. Ich lot ma falistą linię. To ptaki ruchliwe, o donośnym głosie, wszystkie są dziuplakami, swoje nory lęgowe wykłuwają w spruchniałym drewnie, w gliniastych ścianach urwisk lub w termitierach. Wszystkie dzięcioły lęgną się tylko raz w roku. Wysiadywanie trwa bardzo krótko. Młode przychodzą na świat bardzo nieporadne i pozostają w dziupli tak długo, póki nie staną się zdolne do samodzielnego wylotu. Wyróżniamy następujące gatunki dzięciołów: zielony, zielonosiwy, czarny, duży, średni, białogrzbiety, trójpalczasty, syryjski i dzięciołek. W lesie dzięcioły nazywane są sanitariuszami drzew. W pasiece  są również sprzymierzeńcami. Jednak w określonych warunkach np. w mroźnej zimie powodują straty w pogłowiu pszczół i wyrządzają duże szkody, gdyż niszczą ule wykuwając w nich dziury i wyjadają bezbronne o tej porze roku pszczółki.