Dzik jest dziki…

Okres godowy dzików to huczka. Po trzech miesiącach trzech tygodniach i trzech dniach przychodzą na świat młode prosięta w paski (pasiaki). Samica locha opiekuje się nimi troskliwie. Roczne dziki to warchlaki nieco starsze przelatki, dwulatki to wycinki, kilkuletnie samce to odyńce. Stara locha prowadząca watahę to samura. W gwarze myśliwskiej nogi dzika to biegi zakończone rapetami, ogon to chwost, ryj to gwizd zakończony tabakierą. Oręż u dzika stanowią kły za pomocą których dziki rozcierają pokarm oraz bronią się. Orężem są dolne szable i górne fajki. Dzik jest wszystkożercą. Zjada zarówno korzonki, rośliny uprawowe tj.  zboża kukurydze, kasztany, żołędzie, bukiew i bulwy topinamburu, uwielbia dżdżownice i pędraki, nie pogardzi również padliną. Mają słaby wzrok, dobry słuch, doskonały węch. Są płochliwe a zapach człowieka są w stanie wywęszyć z odległości kilkuset metrów, nawet pod wiatr. Prowadzą raczej nocny tryb życia. Rada:  ponieważ dzik jest dziki, bezwzględnie zabronione jest jego dokarmiania.