Tajemnicze życie bobra (Castor fiber)

Bóbr jest ssakiem należącym do rzędu gryzoni, prowadzącym skryty, raczej nocny tryb życia. Jego aktywność w ciągu dnia trudno zaobserwować, gdyż jest niezwykle płochliwy, ale zarazem szybki w ucieczce. Dorosły osobnik waży do 30 kg, żyje do 30 lat. Okres godowy przypada na styczeń luty, ciąża trwa 106 dni, a na świat przychodzą dwa młode. Buduje tamy, nory w groblach i brzegach stawów, często hodowlanych oraz żeremia. Na jednym cieku, potoku bywa, że stawia kilkanaście tam, w zależności od chęci, potrzeb do ich spiętrzenia. Jeśli mamy do czynienia z dużych spadkiem terenu i nachyleniem zbiornika wodnego, wówczas bobry nie próżnują i w ciągu zaledwie kilku godzin są w stanie zmienić, dostosować swój rewir nie do poznania. Tamy zwalniają bieg wody w strumieniach, przez co tworzą duże rozlewiska i meandry. W norach bobry mieszkają, ale okresowo. Te, które szybko są podmywane przez wodę i się zapadają, traktowane są raczej jak droga ucieczki. Na stały pobyt bobry wybierają wzniesione z wielkim pietyzmem przez siebie żeremia. Żeremia to budowle kilkupoziomowe, liczące po kilka komór mieszkalnych, częściowo zanurzonych w wodzie, częściowo znajdujących się pod wodą, gdzie o ewakuację w chwili jakiegokolwiek zagrożenia najłatwiej. Żywią się korą i gałązkami ze ściętych drzew, głównie topól, wierzb, brzóz, czasem dębów, a nawet iglastych. Niegdyś uważany był za rybę z powodu łusek znajdujących się na płaskim ogonie, zwanym kielnią i dlatego na dworach i w klasztorach jadano je w piątki.